Сўзбоши ва Миннатдорчилик: Ушбу бўлимда китобнинг умумий тарихий ва илмий аҳамияти баён қилинган. Туркиянинг Истанбул шаҳри Аё София кутубхонасида сақланаётган "Масāлиҳ ал-Абдāн ва ал-анфус" (Вужуд ва руҳлар озуқаси) қўлёзмаси жаҳон тиббиёт ва психология тарихидаги энг ноёб манбалардан биридир. Асар IX асрда яшаб ўтган қомусий олим Абу Зайд ал-Балхий томонидан ёзилган бўлиб, унинг психологик тиббиётга бағишланган ягона қўлёзмаси ҳисобланади. Китобда ал-Балхий инсон хотиржамлиги учун ҳам руҳан, ҳам жисмонан саломат бўлишнинг муҳимлигини ўз давридан бир неча аср олдинлаб тушуниб етгани кўрсатилади. У замонавий психологиянинг кўплаб диагностика ва терапия усулларини баён қилган. Малик Бадри ушбу асарни инглиз тилига таржима қилиш ва унга шарҳлар ёзиш устида олиб борилган ишларни баён этади. Миннатдорчилик қисмида эса муаллиф ушбу мураккаб илмий лойиҳани амалга оширишда унга яқиндан ёрдам берган олимлар, профессорлар ва ташкилотларга ташаккур билдиради. Эронлик таниқли профессор М. Муҳаққиқ биринчи бўлиб Малик Бадрининг эътиборини ушбу қўлёзмага қаратган ва унга психология тарихи бўйича қимматли маълумотларни берган. 1990-йилларнинг бошларида Куала-Лумпурдаги Халқаро ислом тафаккури ва цивилизацияси институтида (ISTAC) ишлаган пайтида бошланган ушбу тадқиқот кўплаб олимларнинг қизиқишини уйғотган. Профессор Аббос Ҳусайн биринчи бўлиб асарни инглиз тилига таржима қилиш ташаббуси билан чиққан. Шунингдек, араб тилида қўлёзмани таҳлил қилишда яқиндан ҳамкорлик қилган профессор Мустафо Ашвийнинг ҳиссаси алоҳида эътироф этилади. Ушбу лойиҳанинг муваффақиятли якунланишида Малайзия Халқаро Ислом Университети ва Судандаги Аҳфад Аёллар Университети раҳбарларининг, хусусан профессор Гасим Бадрининг кўрсатган амалий ёрдами ва қўллаб-қувватлаши муҳим аҳамият касб этган. Илмий тадқиқот ва таржима ишлари айнан Омдурман шаҳрида, Малик Бадрининг тадқиқотчи профессорлик даврида амалга оширилган ва бу тиббиёт тарихи учун улкан совға бўлган.
Абу Зайд ал-Балхийнинг ҳаёти ва шахсияти: Абу Зайд ал-Балхий ким бўлган деган саволга ушбу бўлимда жуда батафсил ва аниқ тарихий фактлар орқали жавоб берилади. У 235-ҳижрий (849-милодий) йилда ҳозирги Афғонистон ҳудудидаги Балх шаҳрининг Форс провинциясига қарашли Шамиситиян номли кичик бир қишлоқда туғилган. Унинг тўлиқ исми Абу Зайд Аҳмад ибн Саҳл ал-Балхий бўлиб, у бошланғич таълимни ўз отасидан олган. Ал-Балхий ўзининг ёшлигиданоқ илм-фан, адабиёт ва санъат соҳаларида ўзини тарбиялашга қаттиқ интилган. У ўз даврининг илмий методологиясини эгаллаш мақсадида саккиз йил давомида Балхдан Бағдод шаҳрига пиёда борган ва у ерда буюк файласуф Абу Юсуф ал-Киндий каби устозлардан сабоқ олган. Ал-Балхийнинг шахсияти унинг шогирди Абу Муҳаммад ал-Ҳасан ибн ал-Вазирий томонидан таърифланган. Унга кўра, олим ўрта бўйли, қўнғир юзли, кўзлари бир оз бўртиб чиққан ва юзида чечак аломатлари бўлган озғин одам бўлган. У одатда жуда жим ва ўйчан бўлиб, атрофдагиларда уятчан шахс таассуротини уйғотган. Олим ёлғизликни, мулоҳаза юритишни ва илмий изланишларни дабдабали зиёфатлардан ва ижтимоий йиғилишлардан устун қўйган. Шу сабабли у Бағдоддаги ўқишини тугатиб Балхга қайтганидан сўнг, шаҳзода Аҳмад ибн Саҳл ал-Марвазийнинг котиблик лавозимини қабул қилган, аммо вазирлик каби юқори ва сершовқин ижтимоий лавозимни рад этган. Олим география, тиббиёт, илоҳиёт, сиёсат, фалсафа, математика, астрономия ва этика каби соҳаларда олтмишдан ортиқ қимматли китоб ва қўлёзмалар ёзган. У ўзининг география соҳасий тадқиқотлари туфайли "Балхий мактаби" ер харитасини яратиш асосчиси сифатида машҳур бўлса-да, унинг "Масалиҳ ал-абдан ва ал-анфус" асари руҳият ва тана уйғунлигига бағишланган энг ноёб тиббий қўлёзмасидир. Олим 934-йили Балхда вафот этган.
Профессор Фуат Сезгиннинг кириш сўзи ва Китобнинг топилиш тарихи: Германиянинг Франкфурт шаҳридаги Араб-ислом фанлари тарихи институти профессори ва асосчиси Фуат Сезгин томонидан ёзилган ушбу кириш қисми қўлёзманинг илмий аҳамиятини баҳолашга бағишланган. Муаллиф Абу Зайд ал-Балхийни ўз даврининг энг буюк алломаларидан бири деб атайди. Унинг фалсафа, математика, тарих, география ва тиббиётга бағишланган олтмишга яқин асарларидан жуда оз қисми бизгача етиб келган бўлиб, "Масалиҳ ал-абдан ва ал-анфус" улар орасида алоҳида ўрин тутади. Фуат Сезгин ушбу асарнинг иккита ноёб нусхаси Истанбулдаги Аё София кутубхонасида сақланаётганини баён қилади. Улардан биринчиси 3741 рақамли қўлёзма бўлиб, у 884-ҳижрий (1479-милодий) йилда хаттот Шамсиддин ал-Қудсий томонидан кўчирилган. Иккинчиси эса 3740 рақамли қўлёзма бўлиб, у ҳам ҳижрий тўққизинчи асрга тегишлидир. Кириш сўзида ал-Балхийнинг тана ва руҳ уйғунлиги ҳақидаги энг илғор ғоялари таҳлил қилинади. Олим тана касалликка дучор бўлганда бу албатта руҳга таъсир қилишини, ва аксинча, руҳий изтироб ва оғриқлар танада жисмоний касалликларнинг бошланишига олиб келишини таъкидлаган. Фуат Сезгин ушбу асарни тиббиёт ва психотерапияни бирлаштиришга бўлган илк муваффақиятли уриниш сифатида баҳолайди. Ушбу китобнинг нашр этилиши жаҳон тиббиёт тарихидаги кўплаб нотўғри қарашларни тузатишга ва мусулмон олимларининг психология соҳасига қўшган улкан ҳиссасини тан олишга хизмат қилади. Муаллиф Франкфурт институти ходимларининг ушбу қўлёзмани нашр этиш ва кўпайтириш йўлидаги ҳамкорлигини ва уларнинг миннатдорчилигини алоҳида изҳор этади.
Малик Бадрининг тадқиқоти ва таржимон хулосаси: Ушбу бўлимда муаллиф Малик Бадри Абу Зайд ал-Балхийнинг руҳ озуқасига бағишланган қарашларини замонавий психологик тиббиёт нуқтаи назаридан тизимли таҳлил қилади. У ал-Балхийни когнитив психотерапия ва психосоматиканинг ҳақиқий кашшофи деб атайди. Олим ўзининг "Руҳ озуқаси" бўлимида инсон тана ва руҳдан иборат эканлигини ва уларнинг бир-бирига таъсири муқаррарлигини жуда чиройли тарзда тасвирлаб берган. Малик Бадри ушбу асарнинг бугунги кунда стресс, ташвиш ва депрессия каби руҳий муаммолар кучайган бир даврда жуда зарур эканлигини таъкидлайди. Таржимон ал-Балхийнинг руҳий касалликларни таснифлашдаги маҳоратини юқори баҳолайди. Олим руҳий аломатларни тўртта асосий гуруҳга ажратган: қўрқув ва ваҳима, ғазаб ва қаҳр, қайғу ва депрессия ҳамда васвасалар. Малик Бадри ушбу таснифнинг замонавий тиббий таснифлар (масалан, DSM-IV) билан мос келишини кўрсатиб беради. Айниқса, ал-Балхийнинг депрессияни кундалик қайғу, реактив депрессия ва эндоген (сабаби номаълум, ички мижоз бузилиши билан боғлиқ) депрессияга ажратгани жуда катта илмий кашфиётдир. Ушбу бўлимда замонавий ғарб психотерапевтлари, жумладан Аарон Бек ва Алберт Эллиснинг когнитив назариялари ал-Балхий томонидан IX асрдаёқ қўлланилгани исботланади. Олим салбий ҳис-туйғуларни бартараф этиш учун онгда соғлом фикрларни шакллантириш, мантиқсиз ички монологларни тўхтатиш ва тизимли десенситизация усулларидан фойдаланган. Малик Бадри ушбу қўлёзмаи таржимаси жаҳон психология тарихини қайта ёзишга ва ислом уламоларининг илмий меросини лойиқ даражада қадрлашга хизмат қилишини таъкидлайди.
I-III Боблар: Руҳ озуқасига бўлган эҳтиёж ва руҳий саломатликни сақлаш ҳамда тиклаш: Қўлёзманинг дастлабки учта боби инсон руҳиятининг соғломлигини сақлаш ва ушбу мувозанатни қайта тиклашнинг умумий тамойилларига бағишланган. Биринчи бобда ал-Балхий руҳ озуқасини таъминлаш ва уни асрашнинг нақадар зарурлигини очиб беради. Олим инсон табиати тана ва руҳдан ташкил топганлиги сабабли, руҳий соғлиқ жисмоний соғлиқдан кам эмаслигини таъкидлайди. Жисмоний касалликлар (иситма, бош оғриғи) ва руҳий аломатлар (ғазаб, қайғу, қўрқув) ўртасидаги фарқлар баён этилади. Муаллиф руҳий омиллар инсон ҳаётида жисмоний оғриқлардан кўра тез-тез учрашини ва уларни даволашнинг ўзига хос жисмоний бўлмаган усулларини қўллаш зарурлигини исботлайди. Иккинчи бобда руҳий соғлиқни сақлашнинг ташқи ва ички усуллари баён этилади. Жисмоний саломатликни иссиқ ва совуқдан ҳимоя қилиш ҳамда диета орқали сақлаш мумкин бўлганидек, руҳ соғлиғини ҳам ташқи салбий таъсирлардан асраш лозим. Ташқи усул — инсон эшитадиган ва кўрадиган зарарли хабарлардан, қўрқинчли воқеалардан ўзини узоқ тутишидир. Ички усул эса инсоннинг ўз онгини ва қалбини бу дунё ҳаётининг муқаррар қийинчиликларига тоқат қилишга ўргатиши ва босқичма-босқич руҳий чидамлиликни шакллантиришидир. Учинчи бобда руҳий мувозанат бузилганда уни қайта тиклаш чоралари муҳокама қилинади. Ал-Балхий руҳий хасталик юзага келганда икки хил ёндашувни таклиф қилади: ички даволаш ва ташқи даволаш. Ички даволаш инсоннинг ўз руҳида ижобий фикрларни шакллантириши ва салбий аломатларни когнитив равишда зарарсизлантиришидир. Ташқи даволаш эса ташқи ёрдам, яъни доно маслаҳатчилар ва яқинларнинг самимий суҳбатидан фойдаланишни англатади. Олим касал бўлиб қолган одам ўз-ўзига тўғри ташхис қўя олмаслиги сабабли, унга ташқи доно кишиларнинг маслаҳати жуда зарур эканлигини таъкидлайди.
IV-V Боблар: Руҳий симптомлар таснифи ва ғазабга қарши курашиш тактикаси: Тўртинчи ва бешинчи боблар руҳий касалликларнинг таснифи ва улардан энг кенг тарқалгани — ғазабга қарши курашиш стратегияларига бағишланган. Тўртинчи бобда ал-Балхий инсон руҳиятига хос бўлган ўткинчи ҳиссий ҳолатларни батафсил таснифлайди. Олим барча зарарли руҳий аломатларнинг асосида қайғу ва ташвиш ётишини таъкидлайди. У руҳий касалликларни тўртта асосий гуруҳга ажратади: ғазаб ва қаҳр, даҳшат ва қўрқув, кучли қайғу ҳамда депрессия ва ниҳоят васвасалардир. Ушбу аломатларнинг ҳар бири инсон танасига ўзига хос салбий таъсир кўрсатади, масалан, ғазаб қон айланишини кучайтириб, тана ҳароратини оширса, қўрқув қоннинг ички органларга оқишига ва юзнинг сарғайишига сабаб бўлади. Бешинчи боб ғазаб ва қаҳрни бостириш ҳамда уларни йўқотиш усулларига бағишланган. Ал-Балхий ғазабнинг барча инсонларни кундалик ҳаётда энг кўп безовта қиладиган аломат эканлигини таъкидлайди. Ғазаб келганда унга қарши курашишнинг ички ва ташқи тактикалари кўрсатиб ўтилган. Ташқи усул — ғазабланган одам атрофида доно маслаҳатчиларни тутиши ва уларнинг тинчлантирувчи сўзларига ҳамда кечиримлилик ҳақидаги эслатмаларига қулоқ солишидир. Бу раҳм-шафқат сўзлари ғазаб ўтини совуқ сув каби босади. Ички усул эса ақлий манёврлардан иборатдир. Биринчидан, ғазабнинг бошланишидаёқ (у кичик олов каби бўлганда) уни жиловлаш лозим. Иккинчидан, ғазаб туфайли танада юз берадиган салбий бузилишлар ва жисмоний хавфлар ҳақида фикр юритиш керак. Учинчидан, кечиримлилик ва сабр-тоқат каби олий инсоний фазилатларни эслаш ва ғазаб асоратида қилинган ноҳақ жазолардан кейин юзага келадиган айбдорлик ва пушаймонлик туйғулари ҳақида чуқур мулоҳаза юритиш лозим.
VI-VII Боблар: Қўрқувни босиш ва қайғу ҳамда депрессияни даволаш усуллари: Олтинчи ва еттинчи бобларда қўрқув, ваҳима ва қайғу каби кучли ҳиссий касалликларни даволашнинг амалий стратегиялари баён этилган. Олтинчи бобда қўрқув ва даҳшатнинг келиб чиқиш сабаблари таҳлил қилинади. Ал-Балхий қўрқувни енгишнинг бир неча самарали тактикаларини таклиф этади. Биринчидан, инсон қўрқадиган нарсаларининг аксарияти у кутганчалик хавфли эмаслигини ва таҳдидни кутиш туйғуси ҳақиқий воқеликдан кўра даҳшатлироқ бўлишини тушуниши лозим. Олим қўрқинчли нарсаларни совуқ иқлимдаги туманга ўхшатади — унга журъат билан кирилса, у нам ҳаводан бошқа нарса эмаслиги маълум бўлади. Иккинчидан, қўрқувга қарши курашишда инсон ғурури ва мағрурлигидан фойдаланиш, қўрқоқликни заифлик деб билиш ва унга қарши ғазаб туйғусини уйғотиш тавсия этилади. Учинчидан, қўрқинчли вазиятларга босқичма-босқич рўбарў келиш орқали кўникиш (тизимли десенситизация) усули кўрсатилади (масалан, урушга ўрганган аскарлар ёки операция қиладиган шифокорлар мисолида). Еттинчи бобда қайғу ва депрессияга қарши курашиш усуллари ёритилган. Ал-Балхий қайғуни икки турда эканлигини баён қилади: аниқ сабабга эга бўлган қайғу (реактив) ва аниқ сабаби бўлмаган қайғу (эндоген). Сабаби номаълум бўлган қайғу танадаги жисмоний мижознинг бузилиши ва қоннинг нопоклиги туфайли келиб чиқади ва у жисмоний тиббий муолажалар (қонни тозалаш), шунингдек, мусиқа ва ёқимли суҳбатлар орқали даволанади. Аниқ сабабли қайғуни даволаш учун эса когнитив тактикалар таклиф этилади. Инсон ўз танаси ва руҳини севиши, йўқотилган нарса учун соғлиғидан кечиш — бир оз фойда учун ўз капиталини сотишга ўхшаш аҳмоқлик эканини англаши лозим. Шунингдек, дунё ҳаётининг вақтинчалик табиатини тушуниш ва келажакдаги яхши кунларни умид қилиш орқали қайғуни енгиш йўллари кўрсатилган.
VIII Боб: Васвасали фикрлар ва ички салбий нутқни тўхтатишнинг когнитив ва амалий усуллари: Саккизинчи боб китобнинг энг ҳажмли ва мураккаб қисми бўлиб, у васвасали фикрлар ва ички салбий нутқни тўхтатишнинг усулларига бағишланган. Ал-Балхий ушбу аломатни инсон учун энг зарарли ва даволаш учун энг қийин бўлган руҳий бузилиш деб атайди. Васваса касаллиги ортида ирсий темперамент ва танадаги қуруқ мижознинг устунлиги ётиши мумкин. Олим васваса билан курашишнинг ташқи ва ички когнитив тактикалари тизимини ишлаб чиққан. Ташқи усулларга, биринчи навбатда, ёлғизликдан қочиш киради. Ал-Балхий ёлғиз қолиш салбий фикрлар ва зарарли ўз-ўзидан гапиришни кучайтиришини таъкидлайди. Шу сабабли беморга одамлар билан кўпроқ мулоқот қилиш, қизиқарли баҳсларда қатнашиш ва ижтимоий ҳаётга аралашиш тавсия этилади. Иккинчи ташқи усул — бекорчилик ва ишсизликдан қочишдир. Бўш вақт руҳни ички зарарли фаолиятга, яъни васвасали хаёлларга ундайди. Шунинг учун инсон кундалик даромад келтирадиган ишлар билан машғул бўлиши ёки дам олиш вақтида таом, жинсий алоқа, мусиқа ва гўзал манзараларни томоша қилиш каби завқли машғулотлар билан ўзини банд қилиши лозим. Ички усуллар эса когнитив қарши далиллар тўпламини шакллантиришдан иборатдир. Инсон ўз онгида васвасали фикрларга қарши баҳслашувчи айбланувчи каби мантиқий далилларни тайёрлаши ва уларни хотирада сақлаши лозим. Ал-Балхий илоҳий қонуниятлар ҳақида фикр юритишни таклиф қилади. Ер юзида Аллоҳ таоло томонидан хавфсиз ҳаёт йўллари хавфли йўллардан кўра кўпроқ қилиб белгиланганини, жисмонан ва руҳан соғлом бўлганлар сони ногиронлар сонидан анча кўп эканини тушуниш пессимистик фикрларни енгишга ёрдам беради. Бемор ўз хавотирларига қарши соғлом ва оптимистик қарашларни шакллантириши, дори-дармонлар ва шифокор маслаҳатларига риоя қилган ҳолда ушбу аломатдан бутунлай халос бўлиши мумкин.